Οδηγίες για την ημέρα του προγραμματισμένου ραντεβού εμβολιασμού

 Την ημέρα του προγραμματισμένου ραντεβού, ο πολίτης μεριμνά για την έγκαιρη προσέλευσή του στο Εμβολιαστικό Κέντρο (τουλάχιστον 15’ πριν από την ώρα του ραντεβού), με στόχο να διευκολυνθεί η ομαλή ροή της διαδικασίας εμβολιασμού και να αποφευχθούν τυχόν καθυστερήσεις.

Σημειώνεται ότι, την ημέρα του ραντεβού, ο πολίτης οφείλει:

Να φέρει την Αστυνομική Ταυτότητα ή Διαβατήριο ή άλλο επίσημο έγγραφο, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταυτοποίηση των στοιχείων του.

Να γνωρίζει τον Αριθμό Δελτίου Ταυτότητας (ΑΔΤ), τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) ή τον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ), προκειμένου να πραγματοποιηθεί η αναζήτηση του ραντεβού του.

Επιπλέον, να φέρει τον κωδικό QR, όπως δημιουργήθηκε κατά τον προγραμματισμό του ραντεβού, σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή (γραπτό μήνυμα SMS ή e-mail).

Πηγή: https://emvolio.gov.gr/instructions

Η Αποκριά ή το Τριώδιο ξεκινά την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2021. Η Καθαρά Δευτέρα είναι στις 15 Μαρτίου 2021.

 Η Αποκριά ή το Τριώδιο ξεκινά την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2021.

Η Τσικνοπέμπτη είναι στις 4 Μαρτίου 2021.

Η τελευταία Κυριακή της αποκριάς είναι στις 14 Μαρτίου 2021.

Η Καθαρά Δευτέρα είναι στις 15 Μαρτίου 2021.

Το Πάσχα φέτος «πέφτει» στις 2 Μαΐου, ωστόσο λογίζεται ως 4ημερη αργία, από 30/04, που είναι Μεγάλη Παρασκευή έως 3 Μαΐου, Δευτέρα του Πάσχα.

Δείτε αναλυτικά όλες τις αργίες του 2021:

Καθαρά Δευτέρα: Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου: Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021

Μεγάλη Παρασκευή: Παρασκευή 30 Απριλίου 2021

Μεγάλο Σάββατο: Σάββατο 1η Μαΐου 2021

Εργατική Πρωτομαγιά: Σάββατο 1η Μαΐου 2021

Κυριακή του Πάσχα: Κυριακή 2 Μαΐου 2021

Δευτέρα του Πάσχα: Δευτέρα 3 Μαΐου 2021

Πεντηκοστή: Κυριακή 20 Ιουνίου 2021

Αγίου Πνεύματος: Δευτέρα 21 Ιουνίου 2021

Κοίμηση της Θεοτόκου: Κυριακή 15 Αυγούστου 2021

Ημέρα του ΟΧΙ: Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2021

Χριστούγεννα: Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

Σύναξη της Θεοτόκου: Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2021.

Κινητές γιορτές Τσικνοπέμπτη, Απόκριες 2021

21 Φεβρουαρίου Τελώνου και Φαρισαίου – Αρχή Τριωδίου

28 Φεβρουαρίου Του Ασώτου

4 Μαρτίου Τσικνοπέμπτη

6 Μαρτίου Α’ Ψυχοσάββατο

7 Μαρτίου Αποκριά (Της Απόκρεω)

14 Μαρτίου Αποκριά (Της Τυροφάγου)

15 Μαρτίου Καθαρά Δευτέρα

20 Μαρτίου Του Αγίου Θεοδώρου

21 Μαρτίου Κυριακή της Ορθοδοξίας

28 Μαρτίου Γρηγορίου του Παλαμά

24 Απριλίου Του Λαζάρου

25 Απριλίου Κυριακή των Βαίων

30 Απριλίου Μεγάλη Παρασκευή

2 Μαϊου Το Άγιο Πάσχα

3 Μαϊου Του Αγίου Γεωργίου

4 Μαϊου Του Αγίου Μάρκου (Ευαγγελιστής και Απόστολος)

4 Μαϊου Των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης (Μυτιλήνης)

7 Μαϊου Ζωοδόχου Πηγής

9 Μαϊου Του Θωμά

19 Ιουνίου Β’ Ψυχοσάββατο

20 Ιουνίου Πεντηκοστή

21 Ιουνίου Του Αγίου Πνεύματος

27 Ιουνίου Των Αγίων Πάντων

Πηγή: https://www.ekklisiaonline.gr/

Γιατί δεν πρέπει να διαφωνείτε με έναν ηλίθιο.

 Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα καταφέρει να σας εκνευρίσει. Στη χειρότερη, όμως, θα σας παρασύρει στη βλακεία του με αποτέλεσμα εσείς να πληρώσετε το τίμημα. Πόσες φόρες προσπαθείς να εξηγήσεις τα αυτονόητα;

 Ο βλάκας είναι ανίκητος! Σε κάθε καυγά προσπαθεί να ρίξει τον έξυπνο στο επίπεδο του και στο τέλος τον νικάει λόγο πείρας Οι βλάκες κινούνται όλοι μαζί -Σκέψου, και θα πεθαίνεις σαν διωγμένος εγκληματίας, μιμήσου και θα ζεις ευτυχισμένος σαν βλάκας!

 Ας διαβάσουμε όμως μερικές μερικά σοφά λόγια .

 Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες.                                                                                   Αλβέρτος Αϊνστάιν

 Θα σε προκαλούσα σε πνευματική μονομαχία, αλλά βλέπω ότι είσαι άοπλος.            Γουίλιαμ Σαίξπηρ

 Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.                                                                                         Μαρκ Τουαίην

Το βλάκα μπορείς να τον καταλάβεις από δυο ενδείξεις: μιλάει για πράματα που είναι γι’ αυτόν άχρηστα και εκφράζει γνώμη για κάτι που κανένας δεν τον ρωτάει.                     Πλάτων

Τι κρίμα οι βλάκες να είναι τόσο σίγουροι και οι έξυπνοι τόσο διστακτικοί!             Μπέρτραντ Ράσελ

 Απ’ όλους τους κλέφτες, οι ηλίθιοι είναι οι χειρότεροι επειδή σου κλέβουν το χρόνο και το κέφι σου.             Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Είναι καλύτερα να είσαι σιωπηλός και να θεωρείσαι βλάκας παρά να μιλάς και να αίρεις κάθε αμφιβολία.            Αβραάμ Λίνκολν

 Ο βλάκας νομίζει πραγματικά ότι είναι σοφός, αλλά ο σοφός θεωρεί τον εαυτό του βλάκα. Γουίλιαμ Σαίξπηρ

Οι ανόητοι και οι έξυπνοι είναι ακίνδυνοι. Βλάπτουν μόνο οι μισοηλίθιοι και οι ημιμαθείς. Βόλφγκανγκ Γκαίτε

 Οι άνθρωποι παραείναι ανθεκτικοί, αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι σε θέση να κάνουν υπερβολικά πολλά σε βάρος του εαυτού τους. Αντέχουν υπερβολικά πολύ.               Μπέρτολτ Μπρεχτ

Ο έξυπνος θέλει να μαθαίνει, αλλά ο ανόητος θέλει να μαθαίνει τους άλλους.                Άντον Τσέχωφ

Ένας μορφωμένος ηλίθιος είναι πιο ηλίθιος από έναν αμόρφωτο ηλίθιο.                    Μολιέρος

 Tο πλεονέκτημα του να είσαι έξυπνος είναι ότι μπορείς πολύ εύκολα να κάνεις τον χαζό. Το αντίθετο είναι εκείνο που παρουσιάζει δυσκολίες. Κουρτ Τουχόλσκυ

Οι πιο ενοχλητικοί ηλίθιοι είναι αυτοί που διαθέτουν πνεύμα. Λα Ροσφουκώ

Στην πολιτική, η βλακεία δεν είναι μειονέκτημα. Ναπολέων Βοναπάρτης

Κάθε ηλίθιος μπορεί να κριτικάρει, να κατηγορήσει, να παραπονεθεί, και οι περισσότεροι ηλίθιοι το κάνουν. Ντέιλ Κάρνεγκι

 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/ena-efstocho-vinteo-pou-dichni-giati-den-prepi-na-diafonite-enan-ilithio/

ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

 Ο Άγιος Χαράλαμπος, που η ορθόδοξη εκκλησία, γιορτάζει σήμερα Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου, ήταν ιερέας από τη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, που έζησε μεταξύ 89 και 202 μ.Χ.

Σύμφωνα με τους συναξαριστές, όπως αναφέρει το sansimera.gr, έζησε επί αυτοκράτορος Σεπτιμίου Σεβήρου (192-211). Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας εξαπέλυσε απηνείς διωγμούς κατά των Χριστιανών, ο Χαραλάμπης, που ήταν τότε ιερέας, συνελήφθη με διαταγή του επάρχου Λουκιανού.

Ο ίδιος ο Λουκιανός τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια για να αρνηθεί την πίστη του. Όταν ο Χαραλάμπης διακήρυξε με παρρησία την πίστη του, ο Λουκιανός προσπάθησε με το ξίφος του να πληγώσει το σώμα του. Όμως, ως εκ θαύματος, το χέρι με το οποίο κρατούσε το ξίφος αποκόπηκε κι έμεινε κρεμασμένο στο σώμα του Χαραλάμπη. Τότε, ο Άγιος προσευχήθηκε και το χέρι του Λουκιανού συγκολλήθηκε στο σώμα του.

Βλέποντας αυτό το θαύμα, πολλοί από τους παρισταμένους πίστεψαν στον αληθινό Θεό, ανάμεσά τους οι δήμιοι Βάπτος και Πορφύριος, οι οποίοι συνεορτάζονται με τον Άγιο Χαράλαμπο στις 10 Φεβρουαρίου. Ταπεινωμένος, ο Λουκιανός διέταξε τον αποκεφαλισμό του Χαραλάμπη, σε ηλικία 113 ετών, αφού πρώτα τον διαπόμπευσε δια μέσου της πόλης.

Ο Άγιος Χαράλαμπος σε πολλά μέρη της Ελλάδος τιμάται, ως προστάτης από τις λοιμώδεις νόσους   και ιδίως από την πανούκλα. Γι’ αυτό και ο Άγιος απεικονίζεται πατώντας την πανώλη, η οποία παρουσιάζεται, σαν ένα τερατόμορφο γύναιο που ξερνάει καπνούς από το στόμα. Γι’ αυτό του έδωσε ο Θεός την χάριν αυτήν.

Για το ΚΑΠΗ Ανθούσας είναι  ο προστάτης του και κάθε χρόνο εορτάζεται η μνήμη του, με αρτοκλασία και γλέντι στο ΚΑΠΗ

 Με την ευκαιρία του σημερινού εορτασμού, εν μέσω της πανδημίας του covit 19, ας προσευχηθούμε και να ζητήσουμε τη χάρη του να πατάξει την πανδημία , όπως την πανώλη και να επανέλθουμε σε κανονικούς υγιείς ρυθμούς.

Παραθέτουμε και λίγες φωτογραφίες από τα παλιά.

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

 Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, σύμφωνα με την υπ. αριθμ. 17889 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (ΦΕΚ Β’ 1384/24/04/2017).

«Με την θέσπιση αυτής της παγκόσμιας ημέρας επιδιώκεται η ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού. Η ελληνική γλώσσα κατά την αρχαιότητα ευτύχησε να καταστεί φορέας μορφοποίησης και μεταβίβασης σημαντικών επιστημονικών θεωριών, φιλοσοφικών θεωρήσεων και λογοτεχνικών κειμένων. Στην ελληνική γράφτηκαν λίγο αργότερα τα πιο σημαντικά κείμενα του Χριστιανισμού για να διαδοθούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο διάβα των αιώνων υπήρξε καθοριστική η συμβολή της ως μέσου αποθησαύρισης και διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και επιβιώνει ως τις μέρες μας, στη νεότερη εκδοχή της, ως μια από τις μακροβιότερες ζωντανές γλώσσες παγκοσμίως» αναφέρεται σε εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας.

Σύμφωνα με την κοινή υπουργική απόφαση, το Υπουργείο Εξωτερικών θα μεριμνήσει για την αναγνώριση της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας και από τους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ και η ΟΥΝΕΣΚΟ.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας περιλαμβάνει εκδηλώσεις σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας, αλλά και σε εκπαιδευτικά ιδρύματα της αλλοδαπής, που διατηρούν τμήματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας ή ελληνικών σπουδών.

Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας για το 2021

Επετειακό είναι το μήνυμα της φετινής 9ης Φεβρουαρίου- Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, σύμφωνα με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ), που προτρέπει «να δούμε τη μεγάλη εικόνα, και τους μεγάλους σταθμούς στη γλωσσική μας εξέλιξη τα τελευταία 200 χρόνια, παραμερίζοντας τις συνήθεις μεμψιμοιρίες μας για τα καθέκαστα».

Η πρώτη ματιά του παρατηρητή, όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του ΚΕΓ ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ, Ιωάννης Καζάζης, «πέφτει στη γλωσσική κατάσταση του νεογέννητου κράτους -πριν από 200 χρόνια, ή, προσωποποιώντας την αφηρημένη αριθμητική, εδώ και έξι ανθρώπινες γενιές ή πριν από δύο μόλις παππούδες».

«Στην προβιομηχανική και προαστική Ελλάδα, με πληθυσμό γεωργικό, και ποιμενικό, ναυτικό και μικροεπιτηδευματικό, αντιστοιχούσε μια διπλή γλωσσική πραγματικότητα», παρατηρεί ο κ. Καζάζης, εξηγώντας πως αφενός υπήρχε η «γεροδεμένη γλώσσα των πολλών», αφετέρου «η γλώσσα των ολιγίστων».

Η γλώσσα των πολλών -είτε με τη μορφή του μωσαϊκού των διαλέκτων, είτε ως μια χρηστική «πρωτο-δημοτική»- χαρακτηριζόταν από μεγάλο δυναμισμό και παραγωγικότητα, αλλά και ένα απελπιστικά περιορισμένο εύρος λημματολογίου. Αντίστοιχα η γλώσσα των ολιγιστών αποτέλεσε ένα υβριδικό κατασκεύασμα --«φραγκ-άττικα» την αποκάλεσε ο Δημήτριος Βερναρδάκης, «μια ακραία αρχαϊζουσα, που, διαρκώς αλληθωρίζοντας ανάμεσα στην ένδοξη αρχαία ελληνική και στην υπέρκομψη και εκθαμβωτική γαλλική της εποχής, μόλις που κατάφερνε να υπηρετεί τις ανάγκες της διοίκησης και του εμπορίου».

«Ο χώρος γένεσης και κατανάλωσής της ήταν κυρίως ο υπερτροφικός Τύπος της εποχής και μυθιστορήματα μεταφρασμένα εκ του γαλλικού. Εκκρεμής μεταξύ των δύο, πνευματικά λιμοκτονούσε, αρρύθμιστη, και τραγελαφικά ορθογραφημένη, η γλώσσα της εκπαίδευσης. Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης, ο νομοθέτης της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, που αξιώθηκε να τυπώσει τη Γραμματική που διαβάζουμε ακόμη και σήμερα το 1941, γεννήθηκε το 1883, στη μικρή προ των Βαλκανικών Πολέμων Ελλάδα. Στη θλιβερή εικόνα γλωσσικής σύγχυσης και χάους, που η γλώσσα του κράτους και του σχολείου παρουσίαζε ακόμη και την εποχή των σπουδών του, εκείνος αντέταξε το δικό του όραμα υπέρβασης --και αυτή η υπέρβαση έγινε η μοίρα της γλώσσας μας μέσα στον 20ό αιώνα», αναφέρει ο πρόεδρος του ΚΕΓ.

Προχωρώντας στο σήμερα ο κ. Καζάζης μιλάει για τη δεύτερη ματιά στη γλωσσική εξέλιξη, όπου «είναι αρχειακά τεκμηριωμένο πλέον ότι η συγκαιρινή μας νεοελληνική γλώσσα είναι πλουσιότερη απ' ό,τι υπήρξε σε οποιαδήποτε άλλη φάση της μακράς ιστορίας της -της αρχαίας συμπεριλαμβανομένης». Ως απόδειξη του ισχυρισμού σημειώνει: «Ενώ κανένα από τα τρία μεγαλύτερα λεξικά μας που κυκλοφόρησαν μετά το 1998 δεν καταγράφει πάνω από 70.000 λέξεις-λήμματα, όπως λέμε, το ψηφιακό Αρχείο του Λεξικού Γεωργακά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας έχει τεκμηριώσει τελεσίδικα πάνω από 200.000 λέξεις-λήμματα σε πραγματική χρήση σε σύγχρονα κείμενα, κι ο αριθμός αυτός δεν είναι παρά τα 2/3 του εκτιμώμενου συνολικού μας λεξιλογίου, 300.000 λήμματα για την ελληνική, τη γλώσσα των 11 εκατομμυρίων ομιλητών ! Για τη σωστή αποτίμηση του αριθμητικού αυτού δείκτη, αρκεί να ανατρέξουμε στο αυθεντικό λεξικό της αγγλικής, το Webster's Third International, που καταγράφει 350.000 λέξεις-λήμματα για την πολυσυλλεκτικότερη γλώσσα του κόσμου, την αγγλική -με ένα δισεκατομμύριο χρήστες!».

Το μικρό αυτό θαύμα, όπως το χαρακτηρίζει, «επετεύχθη, διότι η σύγχρονη Νεοελληνική εδώ και διακόσια χρόνια εφάρμοσε ως τρόπο συγκρότησής της τη διαδικασία της ατέρμονης προσθαφαίρεσης λεξιλογικών και δομικών στοιχείων αντλούμενων τόσο από τη δική της διαχρονία όσο και από τον ευρωπαϊκό περίγυρο».

Όσοι όροι τελικά επιλέγονται, για ιστορικούς και πρακτικούς λόγους, υιοθετούνται και ενσωματώνονται στον επίσημο και τον ανεπίσημο λόγο. Σε διατομή φαίνεται πόσο βαθιά πάει η διαστρωμάτωση του λεξιλογίου αυτού που είναι ποντισμένο στο αρχαιοελληνικό βασικό απόθεμα -που περιλαμβάνει λέξεις, και σήμερα ακόμη κοινότατες, πρωτοκαταγεγραμμένες στη μυκηναϊκή εποχή. Όσο πάλι ανερχόμαστε, γίνεται δεκτός ολοένα και μεγαλύτερος ευρωπαϊκός δανεισμός σε εξειδικευμένα λεξιλόγια.

«Μιλούμε για το παραγωγικό και λειτουργικό λεξιλόγιο ενός πλήρως ανεπτυγμένου κράτους. Η συγκαιρινή μας Νεοελληνική, σοφά ρυθμισμένη ορθογραφικά από τον Τριανταφυλλίδη, και ύστερα από την εντατική καλλιέργειά της στα γράμματα, τις τέχνες και τις επιστήμες, εκφράζει πλέον τα πάντα με ακρίβεια, γλαφυρότητα και στις πιο λεπτές τους αποχρώσεις. Γλώσσα ταυτόχρονα παραδοσιακή και μοντέρνα, διανύει σήμερα την ευρωπαϊκότερη φάση της: χωρίς να της λείπει τίποτε από τη σύνθετη περίοδο της γερμανικής, από την περίτεχνη κομψοέπεια της γαλλικής ή από τη φονική ακρίβεια της αγγλικής», επισημαίνει ο πρόεδρος του ΚΕΓ.

Σε ό,τι αφορά την ενδιάμεση πορεία, ανάμεσα στην αρχή και στο τέλος της 200ετίας, εκτιμά πως «φυσικά και δεν διανύθηκε στον αυτόματο πιλότο κι από μόνη της».

«Η γλώσσα δεν είναι ένα φυσικό, είναι ένα ιστορικό φαινόμενο: κι ό,τι έγινε οφείλεται στον άπειρο μόχθο γενεών συμπατριωτών μας, που, παρά τις έντονες ή και τραγικές συχνά έριδες και διαφωνίες τους, εργάστηκαν με σύστημα και με προοπτική. Το μικροσκοπικό ελληνικό κράτος των 1.200.000 ψυχών προχώρησε με διαρκείς επεκτάσεις του ε ξ ω τ ε ρ ι κ ο ύ του χώρου, ως την ολοκλήρωση, μέσα από τις αβάσταχτες και υπέροχες θυσίες του ελληνικού λαού, της σημερινής φυσιογνωμίας του, με τελευταίο μείζον επεισόδιο την ένταξή του στην Ενωμένη Ευρώπη. Παράλληλα προχωρούσε και η ε σ ω τ ε ρ ι κ ή εμβάθυνση του νεοελληνισμού, όπως μαρτυρεί η δυναμική γλωσσική ανάπτυξη που περιγράψαμε: Γιατί η γλώσσα δεν είναι λέξεις. Είναι σύμβολα και έννοιες (ακριβέστερα: πολλαπλά εννοιολόγια για όλες τις επιμέρους χρήσεις της κοινωνίας και της επικοινωνίας) -έννοιες, λοιπόν, που δημιουργήθηκαν την ίδια ώρα και στο ίδιο ποσοστό που ο ελληνισμός παρήγαγε (και παράγει) εθνικό πλούτο, επιστημονική γνώση και πολιτισμό», σημειώνει ο κ.Καζάζης.

Συμπερασματικά, καταλήγει πως «η νεότερη γενιά, που βρέθηκε μέσα σ' αυτή τη γλωσσική χλιδή, έργο της αφοσίωσης όλων των προηγουμένων, χρέος έχει γλώσσαν νωμάν: δηλαδή, κατά το μότο του ΚΕΓ, την πλούσια αυτή γλώσσα, που παρήγαγε την αξιοθαύμαστη και αξιανάγνωστη λογοτεχνία και γραμματεία που διαγράψαμε, να την χειρίζεται, προφορικά και γραπτά, με επάρκεια και με τρόπο όχι μηχανιστικό και αντιγραφικό, αλλά ευαίσθητο, δημιουργικό, και παραγωγικό, δηλαδή με τρόπο που θα αυξάνει τον εθνικό πλούτο -και, κατά τον Σολωμό, την ίδια την ελευθερία μας»

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/452

 

Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου η 4η Φεβρουαρίου

 Η μάχη με την αρρώστια είναι άνιση τις περισσότερες φορές. Ομως, αξίζει να γίνει. Γιατί ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραδίνεται, γιατί το χρωστάμε στα εκατομμύρια θύματα της ασθένειας

Βασίλης Σ. Κανέλλης  4 Φεβρουαρίου 2021, 11:27

Τα μάτια ενός καρκινοπαθή είναι όλη η ζωή

Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου η 4η Φεβρουαρίου, όμως, τι χρειάζεται μια επέτειος όταν καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι χάνονται από την επάρατη νόσο;

Υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος που να μην έχει χάσει έναν δικό του, ένα φίλο του από καρκίνο;

Που να μην έχει ζήσει την άνιση μάχη που δίνουν καθημερινά χιλιάδες καρκινοπαθείς, όχι μόνο με την ασθένεια, αλλά και με το φόβο για την επόμενη ημέρα.

Οποιος γνωρίζει έναν τέτοιον ασθενή βλέπει στα μάτια του εκείνη την θλίψη και το ερωτηματικό «γιατί με βρήκε εμένα» και «πόσο χρόνο έχω».

Η επιστήμη κάνει θαύματα. Πριν μερικές δεκαετίες ο καρκίνος θέριζε, τώρα υπάρχουν μορφές του που θεραπεύονται. Ανδρες και γυναίκες έχουν κερδίσει τη μάχη για τη ζωή, έχουν χαρεί τα παιδιά και τα εγγόνια τους, έχουν μια ποιοτική ζωή.

Όμως, εκατομμύρια άλλοι αγωνίζονται σε έναν αγώνα χωρίς αύριο. Και είναι πολύ επώδυνο και για τους ίδιους, αλλά και για τους συγγενείς τους, αυτή η καθημερινή μάχη.

Κυρίως όταν ο ασθενής είναι μικρός σε ηλικία, ο καθημερινός πόνος είναι δυσβάσταχτος.

Στα νοσοκομεία που νοσηλεύουν παιδιά με καρκίνο, όσοι τα έχουν δει, μιλούν για συγκλονιστικές στιγμές. Μιλούν και κλαίνε για τους αγώνες που δίνουν 5χρονα και 10χρονα με τον καρκίνο.

Όμως, ποιος δεν θέλει να ζήσει κι άλλο; Ακόμη κι ένας 80χρονος με καρκίνο παλεύει κάθε μέρα για να ζήσει ένα 24ωρο περισσότερο.

Θυμάμαι τρεις δικούς μου ανθρώπους που έχασαν τη μάχη. Θυμάμαι μόνο τα μάτια τους, αυτά τα υγρά, γεμάτα πόνο αλλά και κρυφή ελπίδα μάτια. Μέχρι την τελευταία στιγμή να ελπίζουν, να προσπαθούν να κρατηθούν στη ζωή.

Θυμάμαι κάποιον φίλο με καρκίνο, που μέρα με τη μέρα έχανε τη λειτουργικότητά του. Τον ακολουθούσα κρυφά μη τυχόν και πέσει για να τον σηκώσω, μέχρι να φτάσει σπίτι του.

Δεν του το είπα ποτέ. Και μέχρι το τέλος με κοίταζε με τη λαμπρή του ματιά, αυτή που ο καρκίνος δεν του πήρε, όπως και το φωτεινό του μυαλό.

Και στις τελευταίες του ώρες σε κοίταζε και είχε ελπίδα. Σαν να σου έλεγε: «Παλεύω, άρα υπάρχω».

Θυμάμαι έναν άλλο φίλο. Εμφάνισε καρκίνο, πάλεψε, νίκησε προσωρινά, νικήθηκε στο τέλος. Όμως, κάθε μέρα που περνούσε πάλευε σα θεριό. Κι αυτό ήταν μια νίκη καθημερινή απέναντι στον εχθρό.

Τον θυμάμαι να μου λέει «θα πεθάνω, δεν γλιτώνω». Και τι να πεις σε κάποιον που έβλεπε την προδιαγεγραμμένη πορεία;

Θυμάμαι ακόμη και τον πατέρα μου. Μάχη μέχρι την τελευταία ώρα της διασωλήνωσης. Μάχη και στην Εντατική από έναν περήφανο άνθρωπο, από έναν αγωνιστή της ζωής που την έφαγε με το κουτάλι.

Ο καρκίνος είναι εδώ, μας αφορά όλους. Δεν είναι η «αρρώστια», ένας χαρακτηρισμός που χρησιμοποιούμε για να ξορκίσουμε το κακό.

Είναι ο καρκίνος και πρέπει να τον νικήσουμε. Ισως όχι τώρα, ίσως πολύ αργότερα. Όμως, οι καθημερινές νίκες είναι αυτές που φτιάχνουν χαρακτήρες.

Η νίκη της χημειοθεραπείας, η νίκη της ημέρας που κέρδισε, η νίκη των συγγενών και φίλων που δεν εγκαταλείπουν ποτέ τον ασθενή.

«Δεν είναι τα χρόνια στη ζωή σου που μετράνε. Είναι η ζωή στα χρόνια σου», έχει πει ο Αβραάμ Λίνκολν. Ας σκεφτούμε λοιπόν, πώς θα κάνουμε τη ζωή των καρκινοπαθών καλύτερη.

Πηγή: https://www.in.gr/2021/02/04/apopsi/

 

Μνημόνιο συνεργασίας Υπουργείου Υποδομών και Δήμου Αθηναίων

 Μνημόνιο συνεργασίας Υπουργείου Υποδομών και Δήμου Αθηναίων και σύμβαση παραχώρησης οκτώ ακινήτων για τις ανάγκες της προσχολικής εκπαίδευσης

  Μνημόνιο συνεργασίας για την ανάπτυξη σύγχρονων εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και αθλητικών χώρων, μέσω της αξιοποίησης των υφιστάμενων δομών, υπέγραψαν στην σημερινή συνάντησή τους, ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Κώστας Καραμανλής, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Κώστας Μπακογιάννης και ο Διευθύνων Σύμβουλος της «ΚΤΥΠ Α.Ε.» κ. Αθανάσιος Γιάνναρης, ενώ παρόντες ήταν ο γενικός γραμματέας Υποδομών του Υπουργείου κ. Γιώργος Καραγιάννης και ο Πρόεδρος της «ΚΤΥΠ Α.Ε» κ. Τιμολέων Κατσίπος.

Με στόχο την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας της «ΚΤΥΠ Α.Ε.» από τον Δήμο Αθηναίων, στον άξονα της αναβάθμισης του αστικού τοπίου και της κοινωφελούς δράσης, οι δύο φορείς θα συστήσουν ειδικές ομάδες εργασίας που θα συντονίζουν τα υλοποιούμενα έργα και τις δράσεις. Ενδεικτικά αναφέρεται η αξιοποίηση του κτηρίου της πρώην ποτοποιίας ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια, το οποίο αποτελεί δείγμα της εξαιρετικής σύγχρονης βιομηχανικής ιστορίας της χώρας.

Μάλιστα, το νέο πλαίσιο συνεργασίας περιλαμβάνει ως πρώτο βήμα την παραχώρηση, άνευ ανταλλάγματος, οκτώ ακινήτων ιδιοκτησίας «ΚΤΥΠ Α.Ε.» στον Δήμο Αθηναίων, ο οποίος αναλαμβάνει την πραγματοποίηση όλων εκείνων των τεχνικών και δομικών παρεμβάσεων, ώστε οι χώροι να καταστούν σύγχρονοι και ασφαλείς προτού αποδοθούν στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Οι κτιριακές δομές, οι οποίες παραχωρούνται για τέσσερα χρόνια με δικαίωμα παράτασης, θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για σχολική χρήση και συγκεκριμένα για την εξυπηρέτηση των αναγκών της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης.

 

Ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Κώστας Καραμανλής δήλωσε:

«Το ρητό ‘‘η ισχύς εν τη ενώσει’’ δυστυχώς συχνά το ξεχνάμε στην πατρίδα μας. Όμως μόνο μέσω της συνεργασίας μπορούμε να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα. Και αυτό κάνουμε με το Δήμο Αθηναίων σήμερα. Παραχωρούμε καταρχάς οκτώ ακίνητα, ιδιοκτησίας της ΚΤΥΠ Α.Ε., για να στεγαστούν μονάδες της προσχολικής εκπαίδευσης. Και θα αναζητήσουμε τρόπους αξιοποίησης και άλλων υφιστάμενων δομών, που θα μπορούσαν να αποδοθούν στους κατοίκους της πόλης, ως εκπαιδευτικοί, πολιτιστικοί και αθλητικοί χώροι. Η πόλη έχει ανάγκη από “ανάσες” και οι Αθηναίοι από δημόσιους χώρους, που θα κάνουν πιο όμορφη την καθημερινότητα τους, θα δώσουν διεξόδους ιδίως στους νέους και θα επαναφέρουν το αίσθημα της γειτονιάς».

 

Ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Κώστας Μπακογιάννης δήλωσε:

«Είναι μία συνεργασία που επιτρέπει στην Αθήνα να προχωρήσει στην αναβάθμιση και την αξιοποίηση υποδομών που μέχρι σήμερα έμεναν στην αδράνεια. Και αυτή η προοπτική, μας δίνει δύο πολύ σημαντικές λύσεις. Η πρώτη και πιο ουσιαστική αφορά στην στέγαση των μαθητών μας και η δεύτερη έχει να κάνει με τις ανάγκες της πόλης για υποδομές σύγχρονες και λειτουργικές για όλους. Η Αθήνα έχει μπει ήδη σε μία τροχιά, και με αυτήν την συνεργασία, να αξιοποιήσει κάθε δημόσιο και διαθέσιμο χώρο για να κάνει καλύτερη τη ζωή στην καθημερινότητά της».

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της «ΚΤΥΠ Α.Ε.» κ. Αθανάσιος Γιάνναρης δήλωσε:

«Με χαρά υπογράφουμε σήμερα με το Δήμο Αθηναίων μνημόνιο συνεργασίας για την αξιοποίηση σημαντικών ακινήτων ιδιοκτησίας μας, προς όφελος του συνόλου - με κοινωφελή χαρακτήρα , συμβάλλοντας στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων στην Αθήνα. Παράλληλα, παραχωρούμε οκτώ ακίνητα στο Δήμο Αθηναίων, ώστε να ενισχύσουμε την κάλυψη των αναγκών του, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής»