Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2020

Το Πολυτεχνείο ζει;

Πολυτεχνείο 1973: Φάρος ελευθερίας και αγωνιστικού φρονήματος! Πηγή εμπνεύσεως για τα ιδεώδη της δημοκρατίας, της ελευθερίας της έκφρασης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Αφορμή για την εκδήλωση σωρευμένου μίσους για τον τύραννο και τους συνεργάτες του, ορατούς και αόρατους και την περιφρόνηση για τους πάτρωνές του, τους Αμερικάνους! Οι ψυχές και αυτών που βρίσκονταν μέσα και γύρω από το εμβληματικό ανώτατο εκπ. ίδρυμα και όσων βρισκόμασταν μακριά πάλλονταν από το πάθος, τη διάθεση αυτοθυσίας και κατακλύζονταν από άκρατο ιδεαλισμό! Οραματιζόμασταν μια άλλη κατάσταση, όπου θα ζούσαμε σε πνεύμα ισονομίας, αυτοσεβασμού και αλληλοσεβασμού και όχι σε σχέσεις δυσπιστίας, καχυποψίας, εξαχρείωσης και διχασμού, όπως συνέβαινε τότε. Χάθηκαν τόσες νέες και τόσοι νέοι, συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν πολύ περισσότεροι, για να ανατραπεί η δικτατορία, να αποκατασταθεί η δημοκρατική τάξη στη χώρα, να μονοιάσουμε ως λαός... Κι όμως λίγο χρόνο μετά άρχισαν να αλλοιώνουν το περιεχόμενο της θυσίας κόμματα, που προσπάθησαν να ιδιοποιηθούν τον αγώνα και τη θυσία των ηρώων, να καρπωθούν τα όποια οφέλη προέκυπταν και άτομα αμφιβόλου ανθρώπινης ιδιότητας που συγκρότησαν
τρομοκρατική οργάνωση με τίτλο την ημερομηνία της εξέγερσης νοθεύοντας και σπιλώνοντας το αγνό όνομά της! Και ύστερα από δέκα με δεκαπέντε χρόνια το κατάντησαν κουφάρι και ερίζουν όλες οι αρρωστημένες συνειδήσεις στο όνομα του γνήσιου εκφραστή του νοήματος του αγώνα μετατρέποντας το ιερό κτήριο της Πατησίων σε άντρο αντικοινωνικών εκδηλώσεων και ορμητήριο για καταστροφές περιουσιών αθώων περιοίκων και όποιου άτυχου είχε την απρονοησία να διέλθει από τις γειτονικές οδούς. Και βλέπουμε γι' αυτό να πλημμυρίζουν οι δρόμοι γύρω από τον ιερό χώρο πάλι
με αστυνομικούς, όπως εκείνες τις τρεις εφιαλτικές μέρες όχι για να εναντιωθούν στο νόημα της θυσίας αλλά για να μας προστατεύσουν από τους "σύγχρονους
αγωνιστές"! Έλεος!!! Κι ενώ τα πρώτα χρόνια συνέρρεαν προσκυνητές όλων των ηλικιών, τώρα λίγοι είναι οι αγνοί δημοκράτες που προσέρχονται και αποτίουν από ηθικό χρέος φόρο τιμής στους πεσόντες. Οι άλλοι που "γιορτάζουν", διατάσσονται με τα διαφορετικά λάβαρα και κάνουν σε διατεταγμένη υπηρεσία τον περίπατό τους ρίχνοντας νεράντζια και μούντζες σε αντιπροσώπους όλων των άλλων παρατάξεων και στην Αμερικανική πρεσβεία και έληξε! Το ψωμί τείνει να εκλείψει απ' το ερμάρι. Η παιδεία που ήταν ένα από τα σύμβολα του τρίπτυχου έχει ριχτεί στα Τάρταρα. Και η ελευθερία έχει συρρικνωθεί όχι λόγω της λειτουργίας του πολιτεύματος και των ορατών ευθυνών της πολιτικής τάξεως όσο χάρη στον άτυπο κοινωνικό φασισμό και στην ασυδοσία των θρασύτατων που καταδυναστεύουν τους συνανθρώπους τους οι οποίοι έμαθαν να σέβονται αρχές, κανόνες, (γραπτούς και άγραφους), θεσμούς, συμπολίτες και τον εαυτό τους. Και τις τελευταίες μέρες οξύνθηκε η αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων λόγω της
κυβερνητικής απαγόρευσης των συγκεντρώσεων προκειμένου να προστατευθεί η δημόσια υγεία από τη λοιμική. Το περιεχόμενο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν υπηρετείται με ιαχές και κοκορομαχίες. Αντίθετα απαιτεί καθημερινή μάχη στο στίβο της ζωής, στα σχολεία, στους επαγγελματικούς χώρους και μέσα από τους δημοκρατικούς θεσμούς για να πλαταίνει και να βαθαίνει η δημοκρατία μας, για να νοιώθουμε στο πετσί μας καθημερινά την πρόοδο, υλική, πνευματική και ηθική, για να δικαιώνονται όχι με κομματικά συνθήματα αλλά στην πράξη οι δημοκρατικοί αγώνες του λαού μας. Αλλιώς το Πολυτεχνείο το αποψιλώνουμε
από τον όποιο ιερό συμβολισμό του και το
σκοτώνουμε.
Από την ανάρτηση του Ανδρέα Τριάντη.
Εσείς, Νικόλαος Βίγλης Μιγλάκης και Δημητριος Τσιαπαρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου